Wat begint als een keurige PowerPoint-presentatie vol grafieken en lineaire vergelijkingen, loopt langzaam vast. Slides beginnen te haperen, een glitch flikkert door het scherm en een krakend geluid scheurt de presentatie open. Uit dat witte raster groeit iets nieuws: een spreadsheet die ‘Reality.xlsx’ heet.

Het neurotische alter ego van Bas Vanderschoot brengt zichzelf letterlijk in kaart: zijn leven wordt getoond in de vorm van grafieken en diagrammen. Met spreadsheets en formules bouwt hij een absurde digitale wereld die langzaam losraakt van de realiteit. Hoe meer tabbladen hij opent, hoe complexer en donkerder de wereld wordt. De lege woestijn verandert in een stad van cijfers: grafieken rijzen op als wolkenkrabbers, pijlen slingeren als lianen, datapunten zwermen als vogels. De rationele presentatie ontaardt in een koortsdroom van data waarin de grens tussen mens en getal vervaagt.

Met LED-schermen, projecties en kartonnen diagrammen bouwt hij telkens een nieuw landschap, elk met een eigen logica, een eigen bewoner, een eigen waanzin. Tijdens die digitale droom ontmoet hij verschillende figuren: een pratende paperclip, een cynische crypto-miner, het imaginaire getal 5i, en zelfs de zoekgeschiedenis van zijn overleden vader. In schijnbaar filosofische gesprekken zoeken ze samen naar houvast, maar steeds weer sijpelt Bas’ eigen kwetsbaarheid en verdriet naar de oppervlakte.

‘Average Happiness’ is een theatrale zoektocht naar de zin en onzin van het in kaart brengen van ons geluk en zingeving. Een beeldende solovoorstelling geïnspireerd op de gelijknamige film van de Zwitserse animatiefilmmaker Maja Gehrig en op de muziek van de Amerikaanse hyperpop-artiest Galen Tipton.